Weekendje Morvan...

Afgelopen weekend weer eventjes met de bus op stap geweest, dit keer naar de Morvan (Bourgogne).

Daar wat leuke plekken bezocht en niet geheel onbelangrijk... de bus beter leren kennen.

Zo ook bekijken wat we leuk vinden en wat ons niet leuk lijkt.

Dit keer kwamen we erachter dat onze keukenkastjes niet goed dicht zaten. De vorige eigenaar had het provisorisch opgelost door de deurtjes dicht te houden, tijdens het reizen, met twee latten. Deze staan geklemt tussen de vloer en het bovenblad van de kastjes.

Kwam tijdens de reis plots alles tot de kastjes uitgerold. Gelukkig maar twee schaaltjes kapot, maar de schrik zat er wel even in. Gelijk wat besteld om ze beter vast te kunnen zetten.

Even wat foto's met begeleidende tekst van ons weekendje Morvan.

Eerste stop was aan de rivier de Loire.

Daar hebben de honden even gezwommen en wij gegeten.

Ook hebben we er wat rondgewandeld en zagen een camperplaats.

Kwamen al heel snel tot de conclusie dat dat niets voor ons is, zo in vakjes staan.

Wij stonden elders aan de Loire op een leuk plekje.

Vervolgens zijn we naar Bibracte gegaan, was de naam van een Gallische vestingstad. Daar besloten we uiteindelijk om niet naar binnen te gaan, vanwege de honden en de warmte. Daar wel wat rond gelopen en koffie gedronken. Tevens een nieuw doel opgezocht.

Een plek met wat rotsformaties.

En een mooi uitzichtspunt over de Bourgogne.

Hier was een ruime parkeerplaats waar we eventueel hadden kunnen overnachten, maar we besloten om toch nog wat verder te kijken... op zoek naar een ander plekje. Het leek ons mooi om aan een meer te overnachten.

Uiteindelijk een super leuke plek gevonden.

Een plek aan een meer, vol met kikkers, vissen en ander gespuis, tussen de bergen, helemaal voor onszelf. We hebben de bus vlak aan de waterkant gezet en ons daar geïnstalleerd.

Murretje zat de gehele tijd zo'n beetje naar het water te turen.

Ze zag om de haverklap vissen boven springen, waterratten (of dergelijke), vogeltjes en kikkers.

Ook onze Mila had het er naar haar zin.

De honden konden er heerlijk zwemmen, ook al hebben we Mur later op de avond wel aan de lijn gezet... omdat ze anders bezig bleef en tevens met haar natte pokkeltje weer in de bus moest, daar waar ze het vaak nodig vindt om op ons bed te gaan liggen.

Zie ons daar staan, prachtige plek.

We konden daar helemaal om het meer heen lopen.

De hele avond en nacht luide kikkerconcerten. 's Nachts daar goed geslapen met de dakramen open, fris briesje en allerlei nachtgeluiden, zoals het gekwaak van de kikkers en het geschreeuw van de uilen.

Volgende ochtend ontbeten we aan het water. Daarna nog rondje om het meer gemaakt. Om tegen een uurtje of twaalf te vertrekken.

Zagen we dat er vlakbij het meer een prachtige kasteel stond.

Fabelachtig mooi met al die prachtige bijgebouwtjes.

Nadat we het kasteel bewonderd hadden, waar je tevens kon kamperen, zijn we verder getuft. Op naar een waterval. Deze stond groots aangegeven. Viel ons eerlijk gezegd een beetje tegen. 

Tja...

Al vrij snel weer verder gegaan. Onderweg nog op een plek in het bos geluncht.

Wat later op de middag, op de terugreis, nog eventjes in Paray le Monial rond gelopen. Daar stonden we op een enorme parkeerplaats met heel veel campers en camperbussen.

Was nog een orkest aan het spelen in de basiliek.

Jaren geleden (zo'n dikke 20 jaar) hebben we daar ooit in de buurt een huis gehuurd, gekke is dat we bijna niets meer herkenden... we worden een dagje ouder. Heeft ook zo zijn voordelen, kunnen we alle oude plekken weer opzoeken waar we ooit geweest zijn, lijkt het net alsof we er nog nooit geweest zijn 😃

's Avonds rond een uurtje of negen weer thuis, ook weer fijn.

Komend weekend blijven we thuis, verder klussen aan de bus.

Proef camperen...

 

Afgelopen pinksterweekend voor de eerste keer een paar dagen met de camperbus op stap geweest.

Aangezien wij beiden nog nooit eerder met een camper op stap geweest zijn, was dit de aller eerste keer.

Geen idee of ik al vermeld heb waarom een camperbus, bij deze ga ik het even uitleggen.

Dit jaar hebben wij ons huis hier alweer 18 jaar. Moet zeggen dat het ons hier nog altijd goed bevalt.

Maar zo ondertussen kennen we hier de nabije omgeving behoorlijk goed en aangezien we graag zo af en toe eventjes wat rondtoeren gebeurt het wat vaker dat we zoiets hebben van ; waar nu eventjes heen.

Zo lijkt het ons ook wel weer eens fijn om wat verder te kijken en te reizen. Niet gelijk heel ver, maar bijvoorbeeld zo'n 200 a 300 km rondom hier. Met de auto is dat wel te doen, maar dan zit je de gehele dag zo'n beetje in de auto.

Zodoende begon het camperbus idee een beetje te leven.

De voor- en nadelen wat tegen elkaar afgewogen.

Nadelen : het is uiteraard een dure hobby en we houden beiden niet van campings.

Voordelen : een eigen huisje op wielen, ook fijn met de honden en we kunnen dan zo af en toe even een weekendje of zo wat verder weg.

We hebben de nadelen wat nader bekeken. Die dure hobby blijft, gelukkig zijn we in de omstandigheden dat we ons dat kunnen veroorloven. Bleef de camping nog over, bij nader inzien zagen we dat er overal ook vele plekken zijn waar je middenin de natuur met de camperbus kunt staan. Wat overigens wel betekende dat er zonnepanelen op de bus moeten om redelijk zelfvoorzienend te zijn.

Uiteindelijk vonden we onze buscamper. Een bus van net 10 jaar, zonnepanelen op het dak, genoeg ruimte voor ons en de beide honden, genoeg pk's om bij ons huis te komen, geen al te zware bus, airco, achteruit rij camera, cruise control, volledig ingericht (potten en pannen, bestek, tuinstoelen en tafel, gewoon van alles tot aan vochtige doekjes toe) etc.etc.

De prijs was absoluut redelijk te noemen, al moet er nog wel het een en ander aan gebeuren zoals waarschijnlijk binnenkort een nieuwe versnellingsbak, twee nieuwe banden en zo nog wat dingen. Ook van binnen willen we er nog het een en ander aan veranderen, zoals een andere keuken, van een breedtebed een uitschuifbare lengtebed maken etc.etc.

We hebben er al verscheidene dingen aan gedaan, maar voordat we met de wat grotere klussen beginnen wilden we eerst kijken hoe het camperen ons zou bevallen.

Afgelopen weekend dus.

Allereerst, tjemig zeg de voorbereiding, wat moet er allemaal mee. Als totaal onervaren camperaars eerst eventjes een heel gedoe.

Daarna op stap...

Onze allereerste lunch...

 De eerste lunch onderweg, was even wennen. Normaal als we met de auto ergens heen gingen was het altijd snel snel (vaak gesmeerde broodjes en koffie uit de thermoskan), nu hadden we alle tijd... tafel dekken, water koken en alle tijd. Beviel uitstekend.

Daarna bij de gorges de la Loire een eerste overnachtingsplek zoeken.

Leuke plek met prachtig uitzicht...

En waar de honden even heerlijk konden zwemmen.

Het was een plek voor 1 camper, dus geen buurcampers... ideaal voor ons. Toch zijn we daar uiteindelijk niet gebleven. Even daarvoor waren we op een leuke parkeerplaats bij een kasteeltje geweest, waar het veel rustiger was. Aangezien er op bovenstaande plek wel wat wandelaars langskwamen besloten we om naar de andere plek te gaan, waar we de prive parkeerplek (dus eigenlijk wildcamperen) helemaal voor onszelf hadden.

Was wel even spannend, onze eerste nacht in de bus slapen. Daar uitgebreidt gekokkereld, gewandeld, tot laat buiten gezeten en daarna op ons bedje.

De volgende ochtend wakker geworden van de fluitende vogels en het gekwaak van de kikkers.

Wel bleek dat we beiden niet geweldig geslapen hadden. We sliepen in de breedte van de bus, dit vonden we beiden wat te krap, te kort en te smal (zo'n 1.20 bij 1.75 meter). Nou ben ik maar een kleintje, op mijn pas staat 1.67 destijds had ik laarzen aan met behoorlijke hakken, maar Henk is over de 1.90 meter. Zelfs ik lag met mijn tenen tegen de wand aan, wat ik niet echt prettig vond en Henk moest in een foetus houding liggen. Helaas, want op zich is dat wel ideaal... neemt weinig ruimte in in de camper.

Daar ontbeten en nog wat gewandeld. Heerlijk stil daar. Om vervolgens onze poepdoos (zo noemen we hem) even te testen. Bij de bus zat een porta potti, maar dat vonden we niks zodoende hebben we ons een droogtoilet aangeschaft (geen gedoe met gifjes e.d.). Zat ik net goed en wel, deur er gezellig bij open... komt er plots een auto aan en hoorde ik Henk praten met mensen. Kan zeggen dat ik niet meer echt prettig zat. Langzaam aan kwamen er meerdere auto's aan, aangezien het de P-plaats voor het kasteel was, die overigens dicht was. Dus gingen de mensen ook weer weg.

Wij zijn daarna ook weer verder gegaan.

Onderweg in een klein dorpje een lunch genuttigd, verder nog wat leuke plekken bezocht.

Lunch dorpje...

Leuke kasteelruïnes bewonderd.

Dat kleine zwarte gevalletje is onze bus.

Ondanks dat onze bus zo'n 6.35 meter is, leek het wel een heel klein karretje zo naast al die enorme campers. Dit was op een camperplek, waar we maar even gestaan hebben om naar een kasteel te kijken. Lijkt me totaal niets om zo te moeten overnachten. Eerlijk gezegd stonden er ook alleen maar van die grote witte campers met voornamelijk hoog bejaarden.

Later op de dag hebben we ons weer een overnachtingsplek opgezocht en gevonden. Dit keer wel een speciale camperplek. Ergens midden in de natuur, een prachtige plek die alleen maar bereikbaar was via een lang hobbelig pad. Heerlijk voor ons servies, hobbel de bobbel, maar alles heeft het goed doorstaan. Denk overigens niet dat je er met zo'n enorm grote camper kon komen. Ook was de plek moeilijk te vinden.

Prachtplek, helemaal voor ons zelf.

Totaal afgelegen, ver van de bewoonde wereld. Super prettig voor ons en de honden, die er de gehele tijd los konden lopen. Mila doorgaans overal wel, maar onze boef Murretje wil nog wel eens (zeg maar gerust, altijd) ver weggaan. Ze komt wel weer terug, maar heeft een enorm jachtinstinct, wat soms best behoorlijk gevaarlijk kan zijn als er wegen in de buurt zijn.

Echt een leuke plek om te staan.

Vlakbij liep tevens een leuk stroompje, wat met dat warme weer voor de honden super was.

Hier hebben we een lekkere warme maaltijd gemaakt, 's avonds lang buiten gezeten, genoten van de vele sterren en de stilte. En... niet minder belangrijk, heerlijk geslapen. Dit keer hebben we ons bed in de lengte opgemaakt, wat toch wel een hele verademing was. Een heel stuk breder en vooral een stukje langer (zo'n 1.75 bij 2.00 meter). Pas tegen een uurtje of negen werden we wakker. Even een ontbijtje en nog een wandeling met de honden.

Rond een uurtje of twaalf zijn we weer, over allemaal binnendoor weggetjes, verder getufd richting huis.

Ergens halverwege een klooster.

Bij het klooster hebben we onze lunch genuttigd. Tevens nog even een wandeling gemaakt. om vervolgens terug naar ons huis te rijden. 

Al met al is ons het uitstapje goed bevallen. De bus wat beter leren kennen, zo ook wat dingen waar we een volgende trip even om moeten denken. Zoals bijvoorbeeld wat meer water mee, we hadden zo'n 20 liter water bij ons... wat bij nader inzien toch echt wat te weinig was. Ook misten we de badminton rackets, die liggen ondertussen al in de bus. Slapen in de lengte beviel ons uiteindelijk het allerbeste, na de zomer maken we er een uitschuifbed van, zo is het ook de bedoeling om er dan een andere keuken in te maken.

De komende tijd gaan we nog verder met de zij-deur en de achter deuren. Daar maken we armaflex, vilt en hout op. Zo nog enkele kleine dingen.

Nieuw plannetje... komend weekend weer even op stap. Alweer veel zin in.

 

Onze Femke... mei 2026

 

Helaas is onze Femke op 1 mei 2026 thuis overleden.

We hebben 19 jaar van haar kunnen genieten.

De laatste tijd ging het behoorlijk slecht met haar, het lopen wilde niet meer zo geweldig, ze dronk enorme veel, brokjes wilde ze niet meer eten, dus aan de blikvoer. Tevens kon ze met regelmaat de kattenbak niet op tijd halen. We zijn nog een paar keer met haar naar de dierenarts geweest, die concludeerde dat het n.a.w. de nieren waren, waar helaas niets meer aan te doen was.

Op 1 mei is ze in haar mandje, naast de warme houtkachel, heel rustig overleden.

Henk was net die dag weg, zodoende heb ik haar begraven in de tuin, waar ze een mooi plekje naast onze andere katten heeft gekregen.

Femke was altijd een hele aanwezige kat, soms een dikke ondeugd, die een behoorlijke lege plek achterlaat. Tja, ze hoorde er gewoon bij, al 19 jaar, dus begrijpelijk dat we haar nog behoorlijk missen.

Verder gaat het hier op zich best prima.

Momenteel zijn we druk bezig met de camperbus opknappen en proberen er een eigen tintje aan te geven.

Jaja... we hebben ons een camperbus gekocht. Ha... geen nieuwe uiteraard, hij is in april al 10 geworden. Ook niet de bus waar we gelijk verliefd op waren. Moet zeggen dat we die van binnen en buiten nog wel steeds geweldige mooi vinden, maar bij nader inzien vonden wij die bus toch net even wat te oud en verhoudingsgewijze te duur (staat overigens wel weer te koop).

We zijn nog niet op stap geweest met de bus, dus dat gaat nog even spannend worden... wie weet doe ik 's nachts geen oog dicht ;-)

Uiteraard leek het ons wel fijn om de bus bij huis te kunnen parkeren, dus hebben we onze parkeerplaats laten vergroten. Zodat de bus er samen met de auto kan staan.

Ging allemaal niet zo maar, welnee... de waterslang, voor ons bronwater, doormidden.

Ondertussen weer hersteld

Beide auto's kunnen er nu ruim staan.

Hier nu ook volop lente, regen, hagel, onweer, stralend mooi weer... van alles wat er zoal bij de lente hoort. Overdag vaak de deuren open en 's avonds de houtkachel aan.

Heerlijk samen voor de houtkachel.

De tuin, die is nu op zijn mooist. Overal komen er bloemen op, sommige fruitbomen dragen weer vruchten... dit is gewoon simpelweg de mooiste tijd in de tuin. Vaak weer vazen gevuld met dikke bossen bloemen uit de tuin... moet er eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat ik ze ook met regelmaat elders pluk tijdens de wandeling met de honden.

Overal mooie slaapmutsjes, oranje en geel.

Het lijkt erop dat we, voor de eerste keer, ook peertjes krijgen.

Wat overigens wel vervelend was met de buscamper. We wilden binnen alles een ander kleurtje geven, zodoende een pot verf gekocht... op natuurlijke basis. Alles in de verf gezet, twee keer zelfs... laat de verf enorm af. Al dagen bezig geweest om het af te nemen, helaas laat het nog steeds af. Zodoende vandaag besloten alles te schuren en er opnieuw andere verf op te maken.

Vrolijke kleur groen/geel, alleen jammer dat je er niet op kunt zitten zonder dat je broek ook de mooie groen/gele kleur krijgt ;-)

Uiteindelijk willen we er ook een andere keuken in maken, tenminste als het camperen ons bevalt. Eerst gaan we het hier mee doen, met een enkele aanpassing.

Plaats nog wel een keer foto's als de bus wat verder af is.

Zo, even weer een klein beetje bijgekletst. Morgen achter nieuwe verf aan, zodat ik weer aan de slag kan. Lekker lang weekend, alleen jammer dat het momenteel niet van dat prachtige weer is... volgende week beter (hoop ik).

De BESTE WENSEN in 2026...

Vanuit Le Pre Bonnet wensen wij een ieder een

GOED en GEZOND 2026

toe.

Hier is de jaarwisseling, zoals gewoonlijk, heel rustig verlopen. Geen enkel knalletje, op een enkele knal van de jagers na. Ook geen siervuurwerk, helemaal niets. Als je niet beter wist zou je gedacht kunnen hebben dat het een normale doordeweekse dag was. Het was dat wij wisten dat het oud en nieuw was ;-)

Voor de beestjes was het hier ook een zeer ontspannen jaarwisseling.

Ook de Kerstdag is erg rustig verlopen, jaja hier maar 1 Kerstdag... dat valt dan weer te overzien Uiteraard ons wel tegoed gedaan aan teveel eten... dus nu aan het uitbuiken.

Geen hond in de pot, maar een kat op de pot...

Nu bekijken wat het nieuwe jaar 2026 voor ons persoonlijk in petto heeft. Uiteraard ook hoe het jaar 2026 wereldwijd verloopt.

Ah... nog even over de buscamper. Dat gaat hem niet worden. Wij waren er zelf nog niet uit, wel of niet... maar hoeven niet meer te overwegen, omdat de eigenaar besloten heeft dat hij de camper bij nader inzien toch niet meer verkopen wil. Helaas, maar wie weet wat er in de toekomst nog op ons pad komt. Overigens, we zijn niet op zoek naar een camper, deze kwam toevallig op ons pad... vandaar dat we er ook over nadenken moesten.

Fijn weekend, het eerste weekend van 2026 en wie weet tot de volgende blog.

November 2025...

De maand november zit er ook alweer op. Een koude maand, met veel regen, sneeuw en zo af en toe een zonnetje.

Murretje vond de sneeuw wel leuk...

Ook Mila genoot ervan...

Wij vinden het wat minder, al lijkt het vaak wel mooi.

De hele dagen vogeltjes voor het raam...

Vaak mooie zonsondergangen, uitzicht vanaf ons weiland.

Ook een maand waarin ik er weer een jaartje bij op heb, groot feest... maar niet heus, gewoon samen er een leuke dag van gemaakt met kleine cadeautjes, gebak, slingers, dikke bos bloemen en zalig eten.

Tevens een maand waarin we druk aan het overwegen zijn om ons een camper(camperbus) aan te schaffen, de voors en de tegens tegen elkaar aan het afwegen zijn.

We zijn in overleg met iemand die een camperbus te koop heeft, een huisje op wielen helemaal naar onze smaak... even twee foto's van binnen om jullie te laten zien wat onze smaak is ;-)

Je houdt ervan of je houdt er niet van ;-)

Wij zijn er weg van...

We gaan er nog even een paar nachten over slapen, de voors en tegens nog even flink tegen elkaar afwegen. Tjemig wat een luxe probleem toch hè! Hahaha... ik lig er soms haast wakker van. Het lijkt me op zich erg leuk, maar tegelijkertijd zie ik er ook wel wat tegenaan... we hebben nog nooit eerder een camper gehad, komt bij dat we geen van beiden van campings houden, eigenlijk dat we totaal niet op de hoogte zijn van camperen.

Jullie blijven op de hoogte en als het wel wat gaat worden volgen er uiteraard nog meerdere foto's.

Verder zijn we hier nog met wat kleine klusjes buiten en binnen bezig. Tevens ben ik nog bezig met sokken breien en Henk met de ramen voor de schuur. Ook alweer een klein beginnetje gemaakt met de houtvoorraad voor de volgende winter, er liggen weer verscheidene omgevallen bomen (voornamelijk essen).

Ook was het best een spannende maand. Onze zoon moest geopereerd worden, is gelukkig achter de rug... althans de operatie.

Ah... en we hebben een schoondochter erbij. Onze zoon en zijn vriendin zijn getrouwd.

Ondertussen zitten we al halverwege december, het huis is gehuld in kerstsferen. Beetje sobertjes dit jaar, maar het ziet er best feestelijk uit. Al moet ik zeggen dat ik er soms best wat moeite mee heb, met al die prullaria. Vooral als de kerstspullen tevoorschijn komen ;-)

Rest mij nog om een ieder alvast HELE FIJNE FEESTDAGEN toe te wensen.

Oktober 2025...

 

Oktober zit er ook alweer op. Een maand waarin het soms prachtig mooi weer was met schitterende zonsondergangen, maar tevens ook een maand met soms grijze grauwe sombere luchten waar zo af en toe wat nattigheid uit kwam vallen.

Een maand waarin we een paar weken naar Nederland geweest zijn en een maand waarin we de houtkachel soms even flink moesten opstoken.

Een maand waarin, helaas, de wintertijd ingegaan is.

Ha... en een maand waarin de nieuwe verkiezingen in Nederland waren.

In Nederland waren het weer drukke weken. Veel bezoek en zelf veel op bezoek geweest... altijd weer super leuk om wat bij te kletsen, dat missen we hier soms best wel. Verscheidene leuke cadeautjes gekregen en uiteraard ook wat weggegeven.

Het allerleukste was wel dat onze zoon, zijn vriendin en onze kleindochter Lisa ook in Nederland waren. Eindelijk onze PRACHTIGE (😁) kleindochter in het echt bewonderd.

Verder veel met ons huis en in de tuin bezig geweest.

Vaak tijdens wandelingen prachtige zonsondergangen...

In de verte, het donkere bergje dat er net bovenuit piept, is de Puy de Dome.

Onze kleine mooie Lisa...

Acht weekjes jong, haar eerste woordje ;-)

Henk op de kwikfiets, onze auto moest gekeurd worden.

Aangezien ze geen leenauto hadden werd het een leenfiets.

Was eventjes weer wennen.

Druk bezig met nieuwe sokken breien voor de koude dagen.

Nog steeds volop paddenstoelen in het bos.

Vallende bladeren...

Traditie... 1 november, allerheiligen.

Dan worden er weer ontzettend veel bolchrysanten naar de kerkhoven gebracht.

Eén en al kleur op de begraafplaatsen.

Onze dagelijkse ochtendwandeling in herfsttinten.

Vandaag een super mooie zonnige herfstdag, een genot om met de honden door de bossen te lopen. Prachtige kleuren en een dik bladerdek. Op dit soort dagen vind ik persoonlijk de herfst een prachtig jaargetijde... daar denk ik op grauwe grijze dagen wel een beetje anders over. Maar wat een schitterende kleuren overal. Wel jammer is dat het momenteel tegen een uurtje of zes 's avonds alweer donker is.

September 2025...

 

Waren mijn twee vorige posten wat beladen, gelukkig waren er ook wel leuke dingen in september en is het niet één en al treurnis.

Uiteraard missen we onze Morris nog, maar onze oude dame Femke is er ook nog. Daar genieten we nog dagelijks van en dat al hele vele jaren.

Onze mooie, dove, Femke...

Met haar flapoortje.

Lang geleden in haar jongere jaren had ze een bloemkooloortje. Daar is ze destijds aan geopereerd en sinds die tijd heeft ze een flapoor. Femke is tevens al wat jaren doof, wat soms wel eens lastig is. Het grappige is, dat wij haar nog altijd roepen en tegen haar praten, terwijl ze echt helemaal niets hoort. Gelukkig is het een behoorlijke slimme dame en begrijpt ze vele gebaren.

Afgelopen tijd hebben we al verscheidene keren vers geplukte paddenstoelen gegeten, voornamelijk eekhoorntjesbrood. De bossen rondom staan momenteel vol met de meest leuke paddenstoelen. Ondanks dat we wat boeken hebben over eetbare paddenstoelen zijn er maar enkele die we plukken en eten, zoals eekhoorntjesbrood en cantharellen.

Ook zijn we regelmatig even wat walnoten aan het zoeken.

Ondertussen hebben we al behoorlijk veel.

Een erg goed walnotenjaar.

Relmuis...

 

Niet echt geschikt voor tandpasta reclame ;-)

In huis en in de schuur hebben we de laatste tijden weer verscheidene relmuizen. Erg leuke beestjes om te zien, maar ze kunnen behoorlijk veel lawaai maken en als malloten heen en weer rennen. Tevens super nieuwsgierige beestjes, iets wat onze Murretje soms behoorlijk triggert. Zij kan soms tijden lang naar ze kijken en de relmuizen kijken dan terug. Hier in huis in de 'schuur' en buiten in de schuur.

Als we 's morgens de deur open doen, is Mur haar eerste gang naar de schuur om te kijken of de relmuizen er nog zijn.

Soms steekt er een staartje onder de balk uit (bij het blauwe pijltje).

Dat is natuurlijk geweldig voor Mur, vooral als de staart beweegt.

We zijn tevens nog bezig met de laatste houtvoorraden aan het zagen en stapelen voor de komende winter. Ondertussen liggen er alweer heel wat stapels klaar, zodat we het weer lekker warm in huis kunnen stoken. Nog even de laatste loodjes en dan zit het er op voor dit jaar. Geen idee hoeveel kuub we hebben, kan wel zeggen dat het er heel veel zijn. Als het wat kouder wordt hebben we overdag vaak twee houtkachels branden, 's avonds doorgaans maar één. Dus moet er heel wat hout zijn.

Tussen de bedrijvigheid door maken we zo af en toe even een toertje.

Even ezeltjes knuffelen en bewonderen...

Prachtige beesten om te zien.

Genieten tijdens wandelingen van leuke kastelen.

Kerkjes bewonderen...

Zo komen we hier de dagen wel door.

Momenteel 's avonds de kachel alweer aan, het is de laatste week hier behoorlijk koud voor de tijd van het jaar. Soms overdag maar amper 13 graden en 's avonds nog een stuk kouder. In het zonnetje, als die schijnt, is het wel prima vol te houden. Maar er waren ook wel wat van die grauwe grijze regenachtige dagen de laatste tijd. Wat 's avonds wel eens lastig is.

Voordat we naar bed gaan laten we de honden altijd nog even uit, vaak met een koplampje op omdat het hier enorme donker is, geen straatlantaarns of dergelijke. Als het nat is dan lopen er regelmatig vele vuursalamanders rond en is het flink oppassen geblazen dat we er niet per ongeluk op staan.

Ze zijn vaak bijna niet te zien, hier twee bovenop elkaar.

Ah, we hebben uiteraard ook al onze stembiljetten, zodat we vanuit hier kunnen stemmen.

Wordt dit keer nog even lastig kiezen omdat onze favo partij zich opgesplitst heeft.

Gaat het de Partij voor de Dieren worden of toch Vrede voor Dieren dit keer... Moeilijk, moeilijk.

Toch nog maar even de StemWijzer raadplegen.

  

Stemwijzer gedaan en het blijft de Partij voor de Dieren :-) Onze stembiljetten zijn onderweg, kost ons 4 en halve euro aan postzegels per persoon. Dus... hebben we wel hoge verwachtingen.